지문
İLYAS ƏFƏNDİYEV
일야스 에펜디예프
(1914-1996)
İlyas Məhəmməd oğlu Əfəndiyev 1914-cü ildə Füzuli rayonunda anadan
olmuşdur.
일야스 메헴메드 오글루 에펜디예프는 1914년에 퓌줄리 지역에서
태어났습니다.
O, ibtidai və orta təhsilini də orada almışdır.
그는 초등 및 중등 교육도 그곳에서 받았습니다.
1930-cu ildə orta məktəbi bitirdikdən sonra bir müddət müəllimlik
etmişdir.
그는 1930년에 중등학교를 졸업한 뒤에 한동안 교직 생활을 했습니다.
O, 1933-cü ildə təhsilini davam etdirmək üçün Bakıya gələrək Azərbaycan
Pedaqoji İnstitutuna daxil olmuş və oranı qiyabi yolla 1938-ci ildə
bitirmişdir.
그는 1933년에 교육을 이어가기 위해 바쿠에 와서 아제르바이잔 사범 대학에
입학했고, 그곳을 비대면 방식으로 1938년에 졸업했습니다.
İlyas Əfəndiyevin ilk hekayələr kitabı "Kənddən məktublar" adlanır.
1941-1945-ci illər müharibə dövründə yazılmış hekayələrində ("Durna", "Sən
ey qadir məhəbbət", "Qoca tarını çaldı") yazıçı adamların böyük
fədakarlığını, torpağa və vətənə olan sonsuz məhəbbətini əks
etdirmişdir.
일야스 에펜디예프의 첫 단편 소설집은 "시골에서 온 편지들"이라고 불립니다.
그는 1941-1945년 전쟁 시기에 쓰인 단편 소설들("두루미", "오 너 전능한
사랑이여", "노인이 타르를 연주했다")에서 사람들의 커다란 희생과, 땅과
조국에 대한 끝없는 사랑을 투영했습니다.
O, müharibədən sonrakı dinc quruculuq illərində yazdığı "Görüş", "Su
dəyirmanı" və s. hekayələrində isə adamların yaradıcı əməyini, kəndlərdə
aparılan böyük quruculuq işlərini və s. təsvir etmişdir.
그는 전쟁 후의 평화로운 건설 시기에 쓴 "만남", "물레방아" 등의 단편
소설들에서는 사람들의 창조적인 노동을, 마을들에서 진행된 거대한 건설 작업
등을 묘사했습니다.
İ.Əfəndiyev bir dramaturq kimi daha məşhurdur.
일야스 에펜디예프는 극작가로서 더욱 유명합니다.
Onun "Bahar suları", "Atayevlər ailəsi", "Sən həmişə mənimləsən", "Unuda
bilmirəm", "Mahnı dağlarda qaldı" və s. pyesləri uzun illərdir ki,
müvəffəqiyyətlə tamaşaya qoyulur.
그의 "봄의 물결", "아타예프가 사람들", "당신은 항상 나와 함께 있습니다",
"잊을 수 없습니다", "노래는 산에 남았습니다" 등의 희곡들은 오랜 세월 동안
성공적으로 무대에 올려지고 있습니다.
Dramaturq "Bahar suları" əsərində keçmiş nəslin nümayəndəsi Alxanın öz
yerini yeni nəslin nümayəndəsi Uğura verməsini göstərir.
극작가는 "봄의 물결" 작품에서 기성세대의 대표자인 알한이 자신의 자리를
신세대의 대표자인 우구르에게 내어주는 것을 보여줍니다.
Keçmiş nəslin yeni nəslə köməyi, müasir kəndin admlarında əmələ gələn
yeni keyfiyyətlər pyesdə təsvir olunur.
구세대의 신세대에 대한 도움, 현대 농촌 사람들에게서 생겨난 새로운
자질들이 희곡에서 묘사됩니다.
İlyas Əfəndiyev 1996-cı ildə Bakıda vəfat etmişdir.
일야스 에펜디예프는 1996년에 바쿠에서 사망했습니다.
단어
qiyabi 비대면의, 서신의 qiyabi yolla 비대면 방식으로, 통신 교육으로,
서신으로
=====
지문
YASƏMƏN AĞACI
라일락 나무
(hekayə)
(단편 소설)
Məktəbimizin bağçasında ucaboylu, cavan bir yasəmən ağacı vardır.
우리 학교의 정원에는 키가 큰 어린 라일락 나무 한 그루가 있습니다.
Yaz gələndə bütün ağaclar kimi o da çiçək açardı.
봄이 오면 모든 나무들처럼 그것도 꽃을 피우곤 했습니다.
Onun açıq-bənövşəyi gülləri salxım-salxım sallanardı.
그것의 연보랏빛 꽃들은 송이송이 매달려 있곤 했습니다.
Məktəbimizin bağçasındakı ağ, çəhrayı çiçəkli alça, armud, şaftalı və
ərik ağacları arasında bu yasəmən ağacının qəribə bir gözəlliyi
vardı.
우리 학교 정원에 있는 하얗고 분홍색 꽃이 피는 자두, 배, 복숭아 그리고
살구나무들 사이에서 이 라일락 나무는 기묘한 아름다움을 지니고
있었습니다.
Kəndimizdə yasəmən olmazdı.
우리 마을에는 라일락이 없었습니다.
Məktəbimizdəki yasəməni isə Aslan müəllim əkmişdi.
우리 학교에 있는 라일락은 아슬란 선생님이 심으셨습니다.
O, hər səhər bu ağacın yanına gələr, budaqları əyib salxım gülləri iylər
və dayanıb ağacın gözəlliyinə tamaşa edərdi.
그는 매일 아침 이 나무 곁으로 와서, 가지들을 구부려서 꽃송이들의 향기를
맡고, 가만히 서서 나무의 아름다움을 감상하곤 했습니다.
Aslan müəllim ucaboylu, qarabəniz, zəhmli bir adam idi.
아슬란 선생님은 키가 크고 거무잡잡하며 위엄 있는 사람이었습니다.
Alnında sərt qırışlar vardı.
그의 이마에는 깊은 주름들이 있었습니다.
Lakin o, yasəmən ağacını seyr edərkən üzünün nə qədər incə, mehriban və
xülyalı ifadə aldığını bircə görsəydiniz!..
하지만 그가 라일락 나무를 바라볼 때 그의 얼굴이 얼마나 섬세하고 친절하며
몽상적인 표정을 띠는지 여러분이 한 번이라도 보셨어야 했습니다!..
Bir gün dərsdə mənimlə bir skamyada oturan yoldaşım Cəfər əyilib qulağıma
pıçıldadı:
어느 날 수업 시간에 저와 한 벤치에 앉아 있던 제 친구 제페르가 몸을 굽혀
내 귀에 속삭였습니다.
- Müəllimin yasəmən ağacında bir bülbül yuva salıb.
"선생님의 라일락 나무에 꾀꼬리 한 마리가 둥지를 틀었어."
Bu sözü eşitcək səbirsizliklə dərsin qurtarmasını gözlədim.
이 말을 듣자마자 저는 조바심을 내며 수업이 끝나기를 기다렸습니다.
Zəng vurulan kimi Cəfərlə bərabər yasəmən ağacının yanına qaçdıq.
종이 울리자마자 저는 제페르와 함께 라일락 나무 곁으로 달려갔습니다.
Cəfər düz deyirmiş:
제페르의 말이 맞았습니다.
salxım-salxım sallanan güllər arasında çör-çöpdən və palçıqdan qayrılmış
bir yuva gördüm.
저는 송이송이 매달린 꽃들 사이에서 잔가지와 진흙으로 만들어진 둥지 하나를
보았습니다.
Mən düşünmədən birbaşa ağaca dırmaşdım.
나는 생각하지 않고 곧바로 나무에 기어올랐습니다.
Elə yuvaya yenicə çatmışdım ki, onun içindən pırıltı ilə bir bülbül uçdu
və ağacın gövdəsi ağırlığıma davam gətirməyib şaqqıltı ilə sındı.
제가 막 둥지에 도착했을 때, 그 안에서 펄럭이며 꾀꼬리 한 마리가 날아갔고
나무 줄기는 저의 무게를 견디지 못하고 우지끈 소리와 함께
부러졌습니다.
Mən yıxıldım.
저는 떨어졌습니다.
Yuva da uçub töküldü.
둥지도 무너져서 흩어졌습니다.
Ətrafıma toplanmış uşaqlar çığır-bağır (səs-küy) salmışdılar.
저의 주변에 모여든 아이들이 고함을 쳤습니다.
Ayağa qalxanda Aslan müəllimin yanımda durduğunu gördüm.
제가 몸을 일으켰을 때 아슬란 선생님이 제 곁에 서 계신 것을
보았습니다.
Kürəyimin arasından soyuq bir şey keçdi.
저의 등줄기 사이로 차가운 무언가가 지나갔습니다.
Bu halı müşahidə edən uşaqlar da susdular.
이 상황을 지켜보던 아이들도 침묵했습니다.
Aslan müəllim tərpənmədən qəddi qırılmış yasəmən ağacına baxırdı.
아슬란 선생님은 움직이지 않고 줄기가 꺾인 라일락 나무를 바라보고
있었습니다.
Bu zaman birdən bülbül qanadlarını başımız üzərindəki alma ağacının
çiçəklərinə çırpıb həyəcanla səsləndi.
이때 갑자기 꾀꼬리가 날개들을 우리 머리 위에 있는 사과나무 꽃들에
부딪치고 흥분하여 소리쳤습니다.
Aslan müəllim başını qaldırıb kiçik bir budaq üzərində oturmuş bülbülə,
onun uçmuş yuvasına və mənə baxdı.
아슬란 선생님은 머리를 들고 작은 가지 위에 앉은 꾀꼬리와, 그것의 무너진
둥지와 저를 보았습니다.
Sonra dinməzcə dönüb getdi.
그 후 그는 말없이 돌아서 갔습니다.
Zəng vuruldu.
종이 울렸습니다.
Mən peşiman olmuşdum.
저는 후회했습니다.
Mən Aslan müəllimdən məzəmmət və cəza gözləyirdim.
저는 아슬란 선생님으로부터 책망과 벌을 기다리고 있었습니다.
Lakin o, mənə nə bir söz deyir, nə də üzümə baxırdı.
그러나 그는 저에게 한 마디 말도 하지 않고, 저의 얼굴을 보지도
않았습니다.
Bu isə mənim üçün hər şeydən ağır idi.
이것은 저에게 모든 것보다 무거웠습니다.
Mən istəyirdim ki, o, məni danlasın, cəza versin, lakin o susurdu.
저는 그가 나를 꾸짖고 벌을 주기를 원했지만, 그는 침묵했습니다.
Bir gün Aslan müəllim məndən keçən dərsi xəbər aldığı zaman onun
baxışla-rında elə soyuq bir ifadə hiss etdim ki, özümü saxlaya bilməyib
cavab vermək əvəzinə ağladım.
어느 날 아슬란 선생님이 저에게 지난 수업에 대해 물으셨을 때, 저는
선생님의 눈빛에서 너무나 차가운 기운을 느껴 스스로를 가누지 못하고
대답하는 것 대신에 울음을 터뜨렸습니다.
O, əvvəlki kimi sakit və təmkinli səslə mənə: "Əyləş" dedi və başqa bir
şagirdi qaldırdı.
그는 이전처럼 조용하고 침착한 목소리로 저에게 "앉아라"라고 말씀하셨고,
다른 학생을 일으켰습니다.
Mən ağlayırdım.
저는 울고 있었습니다.
O isə elə bil ki, bunu görmür, sakitcə dərsini keçirdi.
그는 마치 이것을 보지 않는 것처럼 조용히 그의 수업을 진행했습니다.
Zəng bayıra vurulanda Aslan müəllim işarə ilə məni çağırdı.
종이 밖에서 울릴 때 아슬란 선생님은 손짓으로 저를 불렀습니다.
Biz birlikdə bağçaya endik.
우리는 함께 정원으로 내려갔습니다.
Heç bir söz danışmadan yasəmən ağacının yanına gəldik.
우리는 한 마디 말도 하지 않고 라일락 나무 곁으로 왔습니다.
İndi onun yerin-də başı hamar kəsilmiş kötük qalmışdı.
지금 그 자리에는 윗부분이 평평하게 잘린 그루터기가 남아 있었습니다.
Mən gözlərimi endirdim.
저는 시선을 아래로 떨구었습니다.
Aslan müəllim bir neçə saniyə ağaca baxandan sonra mənə tərəf döndü və: -
Biz dünyaya, onu daha da gözəlləşdirmək üçün gəlmişik, - dedi.
아슬란 선생님은 몇 초 동안 나무를 본 후에 나를 향해 돌아서서, "우리는
세상을, 그것을 더욱 더 아름답게 하기 위해 왔습니다"라고 말했습니다.
- Biz onun gözəlliklərini məhv etmək üçün doğulmamışıq!
"우리는 그것의 아름다움을 파괴하기 위해 태어난 것이 아닙니다!"
Mən onun üzünə baxmadan:
저는 그의 얼굴을 보지 않은 채,
- Məni bağışla, müəllim, - dedim.
"저를 용서해 주세요, 선생님"이라고 말했습니다.
....Gələn bahar yasəmən ağacının kötüyündən yeni pöhrələr qalxdı.
다음 해 봄에 라일락 나무의 그루터기에서 새로운 싹들이 돋아났습니다.
Mən indi həmin pöhrələrə sevə-sevə qulluq edir, onları qoruyuram.
저는 지금 그 싹들을 기쁜 마음으로 돌보고, 그것들을 보호하고
있습니다.
Axı doğrudan da biz dünyanın gözəlliklərini məhv etmək üçün
doğulmamışıq!..
정말로 진정으로 우리는 세상의 아름다움을 파괴하기 위해 태어난 것이
아닙니다!..
단어
xülyalı 몽상적인, 공상에 잠긴 çör-çöp 잔가지, 나무 부스러기 uçmaq
무너지다 işarə ilə 손짓으로 pöhrə 새싹
댓글 쓰기