Vətən Nədir?
조국은 무엇입니까?
Bir gün Həsən baba Elşəni bağa aparmışdı.
어느 날 해샌 할아버지는 앨섄을 공원으로 데려갔습니다.
Baba öz tay-tuşu ilə söhbət edir, Elşən də uşaqlarla oynayırdı.
할아버지는 자신의 연배와 이야기를 하고, 엘셴도 아이들과 함께 놀고
있었습니다.
Elşən qaça-qaça babasının yanına gəlib soruşdu:
엘섄은 달려와 할아버지 옆으로 와서 물어보았습니다.
- Baba, ay baba, Vətən nədir?
"할아버지, 할아버지, 조국은 무엇인가요?"
- Bu sözü hardan eşitmisən, kim deyib sənə?
"이 말을 어디에서 들었니, 누가 네게 말했니?"
Oradakı uşaqlar danışırdılar.
"저기 있는 아이들이 이야기하고 있었어요.
Deyirdilər ki, Vətən müqəddəsdir.
그들이 말하기로는 조국은 성스러운 것이래요.
Heç nə başa düşmədim.
저는 전혀 이해하지 못했어요.
Vətən nə olan şeydir?
조국은 어떤 것인가요?"
Həsən baba çox fikirləşdi, fikirləşdi, axırda dedi:
해샌 할아버지는 매우 생각했고, 생각했습니다, 결국 말했습니다.
- Elşən, bizim evimiz var?
"엘섄, 우리들은 집이 있지?"
- Hə, baba, var.
"예, 할아버지, 있어요."
- Evimizi nəyin üstündə tikiblər?
"우리들의 집을 무엇의 위에 지었지?"
- Torpağın üstə, baba.
"땅 위에요, 할아버지."
- Ay sağ ol, bu torpaq elə Vətən torpağıdır.
"잘 대답했구나, 이 땅은 조국의 땅이란다.
Gördüyün bu evlərin hamısı vətən torpağı üstə tikilib.
네가 보고 있는 이 집들 모두가 조국의 땅 위에 지어졌단다.
Deməli, yaşadığımız bu şəhərdə nə varsa, hamısı vətən
torpağındadır.
그러니까, 우리들이 살고 있는 이 도시에 무언가 있다면, 그 모든 것은 조국의
땅에 있단다.
İndi oturduğumuz bağ da vətən torpağında salınıb.
지금 우리들이 앉아 있는 공원도 조국의 땅에 들어가 있지."
- Baba, onda bu şəhər də bizim vətənimizdir.
"할아버지, 그러면 이 도시도 우리들의 조국이군요."
- Oğlum, yaşadığımız bu şəhər bizim vətənimizin bir hissəsidir.
"아이야, 우리들이 살고 있는 이 도시는 우리들의 조국의 한
부분이란다.
Axı Vətənimiz böyükdür.
우리들의 조국은 커요.
Onun çoxlu şəhərləri, kəndləri var.
그것에는 많은 도시들, 시골들이 있어.
Çölləri, düzləri, meşələri, dağları, əkin sahələri, biçənəkləri
var.
들판들, 평야들, 숲들, 산들, 농장들, 풀밭들이 있단다."
- Baba, ay baba, çöldən də, meşədən də vətən olar?
"할아버지, 할아버지, 황무지도, 숲도 조국인가요?"
- Niyə olmur, oğlum?
"왜 아니니, 아이야?"
- Axı çöldə, meşədə adam yaşamır.
"황무지에, 숲에 사람들은 살지 않아요.
Adam yaşamayan yer də heç vətən olarmı?
사람들이 살지 않는 곳도 정말 조국이 되나요?
Axı sən bayaq dedin ki, biz yaşadığımız yer vətəndir.
당신은 조금전 우리들이 살고 있는 곳이 조국이라고 말했어요."
- Dedim, düzdür.
"내가 말했지, 맞단다.
Bax o çöllərimiz, bağlarımız, əkin sahələrimiz hamısı birlikdə vətən
sayılır.
봐라, 그 우리들의 황무지들, 과수원들, 농장들 모두 전부 조국으로
간주된단다.
Bizim Vətənimiz isə Azərbaycandır.
우리들의 조국은 아제르바이잔이란다."
- Baba, onda biz də vətənin bir hissəsiyik?
"할아버지, 그러면 우리들도 조국의 한 부분인가요?
Bizə də vətən demək olar?
우리에게도 조국이라고 말할 수 있나요?"
Nəvəsinin sözünə Həsən baba güldü:
손자의 말애 해샌 할아버지는 웃었습니다.
- Bizə vətən yox, vətəndaş demək olar, oğlum.
"우리들에게는 조국이 아니라, 국민이라고 말할 수 있단다, 아이야."
- Baba, bəs vətəndaş nədir?
"할아버지, 그러면 국민은 무엇인가요?"
- Bu, çox böyük sözdür, oğlum.
"이것은 매우 위대한 단어란다, 아이야.
Vətəndaş bu vətənin sahibinə, ona cavabdeh olan adamlara deyirlər.
국민은 이 조국의 주인들을, 그것에 책임이 있는 사람들을 일컫는단다.
Vətəndə yaşayıb onu sevən, qoruyan, ona qayğı göstərən, həyatını onun
yolunda qurban verməyə hazır olan adamlara deyirlər.
조국에서 살며 그것을 사랑하고, 보호하고, 그것에 관심을 보이고, 인생을
그것의 길에서 희생하기 위해 준비된 사람들을 말한단다."
- Baba, bayaq "xalq" dedin, bəs xalq nədir?
"할아버지, 이전에 '민족'을 말씀하셨어요, 그런데 민족은 무엇인가요?"
- Sən, mən, o, atan, anan, bacın, qardaşın.
"너, 나, 그, 네 아버지, 네 어머니, 네 남매, 네 형제.
Bütün vətəndaşlara birlikdə xalq deyirlər.
모든 국민들에게 다 같이 민족이라고 일컫는단다.
Bax, azərbaycanlıların hamısı birlikdə Azərbaycan xalqı adlanır.
자, 아제르바이잔인 모두가 같이 아제르바이잔 민족이라고 불러.
Hər xalqın da öz vətəni, öz dili olur.
각각의 민족에게도 자신의 국가, 자신의 말이 있어.
Vətəni olan xalq hər şeyi yarada bilir.
조국이 있는 민족은 모든 것을 창조할 수 있단다.
Buna görə də vətənə ana deyirlər, onu müqəddəs sayırlar.
이 때문에도 조국을 어머니라 칭하고, 그것을 성스럽게 여긴단다."
- Baba, bəs müqəddəs nə deməkdir?
"할아버지, 그러면 성스러운 것은 무슨 말인가요?"
- Ən əziz şey, toxunulmaz şey müqəddəsdir.
"가장 사랑스러운 것으로, 건드릴 수 없는 것이 성스러운 것이란다.
Onu nə satmaq olar, nə almaq, nə də başqasına bağışlamaq.
그것을 파는 것도, 사는 것도, 다른 사람에게 바치는 것도 안 돼."
단어
tay-tuş 또래, 동배 biçənək 초지, 풀밭 cavabdeh 의무가 있는, 책임이 있는,
대답을 해야 하는 toxunulmaz 건드릴 수 없는, 손댈 수 없는 satmaq 팔다,
판매하다
댓글 쓰기