Baba və nəvə
할아버지와 손자
Kendin kənarında iri bir söyüd ağacı vardı.
시골 변두리에 커다란 버드나무 한 그루가 있었습니다.
Yayın isti aylarında o hər tərəfə qol-budaq atıb sərinlik yayırdı.
여름의 더운 달들에 그것은 사방으로 나뭇가지가 흔들려 시원함을 퍼트리고
있었습니다.
Uzaq yoldan gələnlər bu ağacın kölgəsində dincəlməmiş kəndə
girməzdilər.
먼 곳에서 온 사람들은 이 나무의 그늘에서 쉬지 않고 마을로 들어가는 일이
없었습니다.
Üzüm salxımları kimi sallanmış budaqlar az qala yerə dəyirdi.
포도 송이처럼 늘어진 가지들은 거의 땅에 닿고 있었습니다.
Başında da hər yay sağsağanlar yuva tikərdi.
그것의 꼭대기에도 매 여름 까치가 둥지를 짓고 있었습니다.
O qədər hündür idi ki, kəndin yeddi kilometrliyindən də onu görmək
olurdu.
그것은 마을에서 7km 떨어진 곳에서도 그것을 볼 수 있을 정도로 키가
컸습니다.
Bu ağac nə vaxt əkilmişdi?
이 나무는 언제 심어졌을까요?
Bunu hamıdan yaxşı Cəlal bilirdi.
이것을 그 누구보다도 잴랄이 잘 알고 있었습니다.
Cəlalın cəmi doqquz yaşı vardı.
잴랄은 불과 9살이었습니다.
Ağacın tarixini isə ona qoca babası Nüsrət danışmışdı.
나무의 역사는 그의 나이 많은 뉘스래트 할아버지께서 말해주셨습니다.
Nüsrət babanın yaşı səksəni ötmüşdü.
뉘스래트 할아버지의 연세는 80세가 넘었습니다.
Ancaq o, sağlam bədənli, qədd-qamətli bir kişi idi.
그러나 그는 건강한 육체를 가진 호리호리한 사람이었습니다.
O, bağban idi.
그는 정원사였습니다.
Kəndin bütün meyvə bağları ona tapşırılmışdı.
마을의 모든 과수원들은 그에게 맡겨져 있었습니다.
O həmişə, xüsusilə yay aylarında Cəlalı özü ilə meyvə bağlarına aparır,
ağacları ona göstərir, onlara necə qulluq etməyi nəvəsinə öyrədirdi.
그는 항상, 특히 여름철에는 잴랄을 그 자신과 함께 과수원들에 데려갔고,
나무들을 그에게 보여주고, 그것들을 어떻게 돌보아야 하는지를 손자에게
가르치고 있었습니다.
Bir gün onlar meyvə bağlarından kəndə qayıdarkən, dincəlmək üçün yolun
kənarındakı söyüd ağacının kölgəsində oturdular.
하루는 그들이 과수원들에서 마을로 돌아올 때, 쉬기 위해 길가에 있는
버드나무 그늘에 앉았습니다.
Qaca başını qaldırıb ağacın qol-budaqlarına baxdı, sonra üzünü nəvəsinə
tutdu:
할아버지는 고개를 들어서 나뭇가지들을 보았고, 그 후 얼굴을 손자를 향해
돌렸습니다.
- Cəlal, görürsənmi, bu, kənddə ən qoca ağacdır.
"잴랄, 보고 있느냐, 이것은 마을에서 가장 오래된 나무란다.
O məndən azca kiçikdir.
이것은 나보다 조금 어리지."
Cəlal babasının sözlərini yaxşı başa düşmədi.
잴랄은 할아버지의 말을 잘 이해하지 못했습니다.
Çünki ona elə gəlirdi ki, kənddə, bəlkə də, dünyada babasından qoca adam
yoxdur.
왜냐하면 그에게 마을에서 아마도, 세상에서 할아버지보다 늙은 사람은 없다고
느껴졌기 때문입니다.
- Nə üçün səndən kiçikdir? - deyə Cəlal təəccüblə soruşdu.
"왜 당신보다 어린가요?" 라고 잴랄이 놀라서 물어보았습니다.
- Onu mən əkmişəm.
"이것을 내가 심었거든.
Onda mən sən yaşda olardım...
그때 나는 네 나이정도였어..."
Babası bu sözləri deyib fikrə getdi.
할아버지는 이 말을 하고 생각에 잠겼습니다.
Gözlərini qıyıb dedi:
그는 눈을 가늘게 뜨며 말했습니다.
- Mənim babam da sənin baban kimi bağban idi.
"내 할아버지도 너의 할아버지처럼 정원사이셨단다.
Mənə ağac əkməyi öyrətmişdi.
그는 내게 나무 심는 법을 가르쳐주셨어.
O zaman kəndimizdə ağac az idi.
그때 우리들의 마을에는 나무가 적었지.
Bu yerlər elə isti olurdu ki, adamın nəfəsi tutulurdu.
이곳은 사람들이 숨을 못 쉬도록 더웠어.
Bir gün babam mənə dedi ki, "Nüsrət, burada ağac əkək..."
어느 날 할아버지는 내게 "뉘스래트, 여기에 나무를 심거라" 라고
말씀하셨단다.
Axı o hər şeyi mənə öyrətmişdi.
그는 내게 모든 것을 가르치셨어.
İndi gördüyün bu ağacı, bir də yolun o tərəfində iki ağac öz əlimlə yerə
basdırdım.
지금 네가 본 이 나무, 그리고 또한 길 저편에 있는 두 나무도 내 스스로 땅에
심었단다.
Onlara qulluq elədim.
나는 그것들을 돌보았어.
Biri tutdu, biri isə qurudu.
하나는 살았고, 하나는 시들었지."
Qoca sözünü qurtardı və qurumuş ağacın yerini göstərib ah çəkdi:
노인은 말을 끝마치고, 말라버린 나무가 있는 자리를 보여주며
탄식했습니다.
- Yoxsa indi qoşa söyüd olacaqdı!
"그렇지 않았다면 지금 버드나무 한 쌍이 있었을텐데!"
Babası susdu.
할아버지는 침묵했습니다.
Söyüdün yarpaqları yenicə başlayan küləkdən əsməyə başladı.
버드나무 잎들은 다시 시작된 바람에 흔들리기 시작했습니다.
Cəlal gözlərini babasının gözlərinə zilləyib soruşdu:
잴랄은 시선을 할아버지를 향해 돌리며 말했습니다.
- İndi daha əkmək olmaz?
"지금 더 심을 수 없나요?
Qoy o tərəfdə də olsun.
저기에도 말이에요."
- Nə üçün olmur, bala!
"왜 안 되겠니, 아이야!
Qoy o da sənin adınla olsun!
그것도 너의 이름으로 되기를!"
- Bəs daha qurumazmı?
"그런데 또 시들지 않을까요?"
- Yox, bala, o zamanlar çoxdan keçdi.
"아니란다, 아이야, 그때로부터 많이 지났어.
İndi suyumuz boldur.
지금은 우리들의 물이 매우 풍부하단다."
Bu söhbətdən düz bir il sonra yekə söyüdün yanında bir söyüd tingi
yarpaqladı.
이 대화로부터 정확히 1년 후 그는 거대한 버드나무 옆에 버드나무 묘묙은
잎이 돋아났습니다.
Qollu-budaqlı qoca söyüdün yanında onun zəif yaşıl yarpaqları ipək kimi
parıldayırdı.
나뭇잎이 있는 늙은 버드나무의 옆에서 그것의 연약한 초록 잎들은 비단처럼
반짝이고 있었습니다.
Bir il də keçdi.
1년이 또 지났습니다.
Körpə söyüd yekəldi.
아기 버드나무는 성장했습니다.
Kəndin girəcəyində söyüdlər kölgə saldı.
마을 초입에서 버드나무들은 그늘을 만들었습니다.
Nüsrət baba nəvəsinin əkdiyi ağaca baxdıqca fəxr edirdi.
뉘스래트 할아버지는 그의 손자가 심은 나무를 볼 때마다
자랑스러워했습니다.
Kəndin böyüyü də, kiçiyi də bu söyüd ağaclarına "baba və nəvə"
deyirdilər.
마을의 어른들도, 아이들도 이 버드나무들에게 "할아버지와 손자"라고
불렀습니다.
단어
söyüd 버드나무 sərinlik 냉기, 한담, 시원함 yaymaq 퍼트리다, 발산하다
salxım 무리, 송이 sağsağan 까치 cəmi 오직, 불과 qədd-qamətli 호리호리한,
날씬한 azca 약간, 조금 fikrə getmək 생각에 잠기다 gözlərini qıymaq 눈을
가늘게 뜨다, 실눈을 뜨다 nəfəsi tutulmaq 숨이 막히다, 질식하다 basdırmaq
묻다, 덮다, 파묻다, 심다 qurumaq (습기, 물기가) 마르다, 시들다 qoşa 한 쌍,
한 벌 gözlərini zilləmək 눈을 돌리다, 시선을 돌리다 ting 묘목 yarpaqlamaq
잎이 나다 yekəlmək 자라다, 성장하다 girəcək 입구
댓글 쓰기